Porady » Czołowym przedstawicielem tego kierunku był Emil Jacąues Ruhlm
Meble Thoneta mają wiele zalet. Są lekkie dzięki niewielkim, w zasadzie ujednoliconym przekrojom elementów.
Po 1950 roku w meblach „Ładu" zaczęto szeroko stosować tworzywa drzewne i okleiny, a wymiary mebli dostosowano do małych mieszkań.
Całość pokrywano tkaniną pyłochłonną (płótnem), a następnie bawełnianą lub jedwabną tkaniną pokryciową (najczęściej pasiastą).
Wykonuje się ją z kawałków różnego rodzaju drewna w kształcie pryzmatów, które skleja się według określonego wzoru.
Na ogół jednak ściany mebli skrzyniowych łączono na gwoździe kute ręcznie. Miejsca połączeń maskowano ozdobnymi listwami meble dla dzieci pełniącymi funkcję wyłącznie estetyczną.
Był to mebel wsparty na czterech nogach, z szufladami, które służyły do przechowywania bielizny stołowej.
Spośród motywów geometrycznych najczęściej występowały koła i owale promieniście podzielone, gwiazdy o dosyć szerokich ramionach z kółkiem w środku maskującym miejsce schodzenia się ramion, ukośna i romboidalna szachownica, kręcone sznurki i żyłki, kostka.
Intarsję składającą się brw z kilku gatunków drewna wykonuje się podobnie jak intarsję dwubarwną.
Równie chętnie stosowano jałowiec oraz jesion mannowy ze względu na urozmaicony rysunek drewna, a ponadto dziką oliwkę, bukszpan, sosnę i wiąz.
Czołowym przedstawicielem tego kierunku był Emil Jacąues Ruhlmann, którego formy mebli nawiązywały do mebli empirowych.
Po 1950 roku w meblach „Ładu" zaczęto szeroko stosować tworzywa drzewne i okleiny, a wymiary mebli dostosowano do małych mieszkań.
Całość pokrywano tkaniną pyłochłonną (płótnem), a następnie bawełnianą lub jedwabną tkaniną pokryciową (najczęściej pasiastą).
Wykonuje się ją z kawałków różnego rodzaju drewna w kształcie pryzmatów, które skleja się według określonego wzoru.
Na ogół jednak ściany mebli skrzyniowych łączono na gwoździe kute ręcznie. Miejsca połączeń maskowano ozdobnymi listwami meble dla dzieci pełniącymi funkcję wyłącznie estetyczną.
Był to mebel wsparty na czterech nogach, z szufladami, które służyły do przechowywania bielizny stołowej.
Spośród motywów geometrycznych najczęściej występowały koła i owale promieniście podzielone, gwiazdy o dosyć szerokich ramionach z kółkiem w środku maskującym miejsce schodzenia się ramion, ukośna i romboidalna szachownica, kręcone sznurki i żyłki, kostka.
Intarsję składającą się brw z kilku gatunków drewna wykonuje się podobnie jak intarsję dwubarwną.
Równie chętnie stosowano jałowiec oraz jesion mannowy ze względu na urozmaicony rysunek drewna, a ponadto dziką oliwkę, bukszpan, sosnę i wiąz.
Czołowym przedstawicielem tego kierunku był Emil Jacąues Ruhlmann, którego formy mebli nawiązywały do mebli empirowych.